Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2013

Κατὰ τῶν θεατρίνων ψαλτῶν (AΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ)



Ατ λοιπν ν ξέρετε· τι πρέπει ν ρχόμαστε δ (στ να) μ τν ελάβεια πο ρμόζει, γι ν μν πιστρέψουμε στ σπίτι χοντας προσθέσει μαρτήματα ντ γι φεσι. Ποιό λοιπν εναι τ ζητούμενο κα ποιό τ παιτούμενο π μς; Τ ν’ ναπέμπουμε τος θείους μνους συνεσταλμένοι μ πολ φόβο κα στολισμένοι μ ελάβεια· τσι ν τος προσφέρουμε.
Πράγματι, πάρχουν κάποιοι π τος δ, πο νομίζω τι οτε γάπη σας τος γνοε1, ο ποοι καταφρονντας τν Θε κα παίρνοντας τ λόγια το Πνεύματος ς συνηθισμένα, βγάζουν τακτες φωνές, κα δν εναι καλύτεροι π τος τρελλούς, καθς στριφογυρίζουν κα τρεμουλιάζουν 2 λο τ σμα τους κα δείχνουν ξένα θη πρς κενα τς πνευματικς καταστάσεως.
θλιε κα ταλαίπωρε, πρέπει μ φόβο κα τρόμο ν κπέμπς τν γγελικ δοξολογία, κα μ φόβο ν κάνς τν ξομολόγησι, κα μ’ ατν ν ζητς συγγνώμη τν πταισμάτων σου. ντιθέτως σ εσάγεις δ ατ πο κάνουν ο θοποιο3 κα ο χορευταί, κουνώντας τ χέρια σου τάκτως κα πηδώντας μ τ πόδια σου κα κάνοντας λιγμος μ’ λο σου τ σμα.
Κα πς δν φοβσαι κα δν φρίττεις τολμντας δίστακτα ν λς (δ) τέτοια (για) λόγια; Δν καταλαβαίνεις τι εναι παρν οράτως διος Δεσπότης, κα βλέπει τν κίνησι το καθενς μ προσοχ κα ξετάζει τ συνείδησι; Δν καταλαβαίνεις τι γγελοι παρευρίσκονται σ’ ατ τ φρικτ τραπέζι κα μ φόβο τ κυκλώνουν;
λλ’ σ δν τ καταλαβαίνεις ατά, πειδ τ μυαλό σου χει σκοτισθ π τ’ κούσματα κα θεάματα τν θεάτρων 4, κα γι’ ατ ατ πο γίνονται κε τ’ νακατεύεις μ τος τύπους τς κκλησίας· γι’ ατ μ τς σκοπες κραυγς ξωτερικεύεις τν ψυχική σου ταξία 5 .
Πς λοιπν θ ζητήσς συγγνώμη τν μαρτημάτων σου; Πς θ κάνς τ Δεσπότη ν σ λυπηθ, ταν παρουσιάζς μ τέτοια καταφρόνησι τ δέησι; Λές· λέησόν με Θεός, κα τ θος πο κδηλώνεις εναι ξένο πρς τ λεος 6. Σσόν με, φωνάζεις, κα σχηματίζεις σχετη τ μορφ τς σωτηρίας.
Σ τί βοηθον στν κεσία τ χέρια πο σηκώνονται κα μετεωρίζονται συνεχς κα περιστρέφονται τάκτως μ δυνατ κραυγ κα μ ρμητικ θησι τς σκοπης κπνος; π’ ατς τς πράξεις δν νήκουν λλες στς ταρες 7 πο συχνάζουν στ στενά, κα λλες σ’ ατος πο φωνάζουν στ θέατρα;
Πς λοιπν τολμς ν’ νακατεύς τ παιχνίδια τν δαιμόνων μ τν γγελικ ατ δοξολογία; 8 Κα πς δν ντρέπεσαι πο βγάζεις τν δια φων δ λέγοντας· Δουλεύσατε τ Κυρί ν φόβ κα γαλλισθε ατ ν τρόμ;
Ατ εναι τ ν δουλεύς μ φόβο; τ ν βρίσκεσαι σ διάχυσι κα περέντασι κα μ τ ν μν χς πίγνωσι γι ποιά πράγματα μιλς 9 τ Θε) μ τ τακτο βγάλσιμο τς φωνς;
Ατ πληροφορ) εναι κδήλωμα καταφρονήσεως, χι φόβου· λαζονείας 10, χι ταπεινώσεως· κδήλωμα νθρώπων πο παίζουν μλλον, παρ δοξολογον·

(ωάννου χρυσοστόμου, παινος περ τν παντησάντων ν τ κκλησί, κα περ εταξίας ν τας δοξολογίαις..., 2· PG 56,99-100).


Σχόλια
1. σο κι ν θέλουν ν κρύβωνται, κόσμος τος ξέρει, κα δν ρέσκεται σ’ ατ πο κάνουν, σχετα ν δν μιλάει.
2. Σύμπτωμα νδεικτικ τι εναι κτς αυτο, πειθαρχώντας σ δαιμονικς παρορμήσεις.
3. θοποιία δν χει σχέσι μ τν ψαλμδία· εναι ντελς ξένη ς κοσμικ κα ποπνευματοποιημένη. Κα φυσικ ο ψάλτες πο σκον θοποιία εναι ξω π τν ψαλτικ δεοντολογία.
4. πιρρο τν κοσμικν κουσμάτων κα θεαμάτων εναι καταλυτική, ετε προσφέρεται σήμερα μέσ τς θόνης, ετε παλαιότερα μέσ τν θεάτρων κα πποδρομίων, χι μόνο στ παιδιά, πως φρονον κα συνηθίζουν ν λένε κάποιοι, λλ κα στος μεστωμένους, ντρες κα γυνακες.
5. βαθύτερος λόγος πο φτάνει ψάλτης ν’ σκ θοποιία κα ν εσάγ τ χορευτικ συμπεριφορ στν ψαλμδία εναι σωτερική του ταξία. Δν ποκλείεται κάποιοι ν τν συνειδητοποιον, κα ντ ν φρίξουν, καλύπτουν τν ταξία τους κα τν καινοτομία τους προβαίνοντας ποκριτικς σ πράξεις κρως πνευματικές, πως εναι συχν θεία μετάληψι, πιβαρύνοντας τν κατάστασί τους σ μέγιστο βαθμό.
6. Τ κυριώτερο κδήλωμα στος ψάλτες πο σχολονται παράλληλα κα μ τ θεα κα μ τ κοσμικ εναι ντιφατικότητα κα ντινομία στν προσωπική τους ζωή. Στος κοσμικος χώρους κοσμικά, κα στ να «πνευματικά». Διχασμς προσωπικότητος; παράνοια; τακτη ζωή;
7. Ο ταρες λικνίζονται γι ν θηρεύουν πελάτες, κα ο θεατρνοι βγάζουν τακτες κα σκοπες φωνές, γι ν ντυπωσιάσουν κα ν προσελκύσουν τς πιδοκιμασίες. Εναι σοβαρ τι ωάννης Xρυσόστομος βρίσκει ντιστοιχίες στος ψάλτες π τν πόκοσμο.
8. νάδευσι τν γίων πραγμάτων μ τ ασχρ εναι παλι φαινόμενο, συναντώμενο σ αρετικς μάδες. Τ φαινόμενο ατ πόστολος Παλος τ νομάζει «τεροζυγία» κα προσπαθε ν συγκλονίσ κα ν συνεφέρ τος ναδευτς μ κφράσεις χτυπητές, πως· «Τίς κοινωνία φωτ πρς σκότος; τίς συμφώνησις Χριστο πρς Βελίαρ; τίς μερς πιστο μετ πίστου;» (Β΄ Κο 6,14-15).
9. ψαλμδία εναι συνομιλία μ τ Θεό. Ατ τν πισήμανσι κάνει δ ωάννης Xρυσόστομος. ν ψάλτης τν ρα πο ψάλλει, δηλαδ συνομιλε μ τ Θεό, δν χ τ νο του στ Θεό, λλ κε πο τν χει, εναι περιττ ν πομε τι τ καλώδιο τς πικοινωνίας εναι κομμένο.
10. Παλιά νόσος ψαλτικ λαζονεία, θοποιία, ο χορευτικές κινήσεις στος ψάλτες. πως δείχνουν ο αἰῶνες δυσθεράπευτες, ν χι θεράπευτες. Παρορμητικ ατιο σν τος άλλοις κα φαρμοζόμενη στ ναλόγια π κάποιες νεώτερες μάδες ψαλτν κοσμικ πολυηχία.

πιλογή, μετάφρασι, σχολιασμός· θανάσιος Γ. Σιαμάκης, ρχιμανδρίτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...